• Przegląd prasy
• Sprostowania
• Kontakt dla mediów
• Bank zdjęć

Warszawa, 31 marca 2009

Pan
Paweł Lisicki
Redaktor Naczelny
dziennika ”Rzeczpospolita”

Szanowny Panie Redaktorze,

na podstawie art. 31 i art. 32 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.), proszę o zamieszczenie na łamach dziennika „Rzeczpospolita” sprostowania i odpowiedzi następującej treści:

W związku z opublikowanym przez dziennik „Rzeczpospolita” artykułem zatytułowanym: „Chore dzieci stracą terapię” (Rzeczpospolita, 27.03.2009) informuję, że zawiera on nieprawdziwe informacje, w szczególności:

1. Nieprawdą jest, że Fundacji Brata Alberta "odebrano" przyznaną wcześniej dotację.
   Aby można było mówić o odebraniu komuś czegokolwiek, ten ktoś musi to wcześniej posiadać. Fundacja Brata Alberta nie otrzymała dotacji z PFRON, gdyż wniosek o dofinansowanie zadań realizowanych przez Fundację był gorzej przygotowany niż wnioski innych podmiotów ubiegających się o realizację zadań na rzecz osób niepełnosprawnych.
   W związku powyższym mówienie o "przywróceniu dotacji" jest zwyczajnym nadużyciem.
2. Nieprawdą jest, że porozumienia zawierane w ramach programu PARTNER gwarantowały otrzymanie środków z PFRON (stwierdzenie „Miała przez 6 lat otrzymać 13 mln na program rehabilitacji” ). Wbrew temu, co napisano w artykule, PFRON nie był zobowiązany do wypłacenia Fundacji 13 mln zł w okresie 6 lat. W ramach porozumień należało bowiem corocznie składać wnioski o dofinansowanie.
   
   Taki wniosek podlegał ocenie, która mogła być negatywna lub mogła nie uwzględniać części wnioskowanych kosztów. W związku z tym, żaden podmiot realizujący zadania wieloletnie w programie PARTNER nie mógł mieć pewności, czy i jaką kwotę otrzyma.
   Jako że informacja przedstawiona w artykule nie została zweryfikowana w PFRON, można domniemywać, że wynika ona z braku rzetelności dziennikarskiej autora artykułu lub z celowego wprowadzenia go w błąd przez źródła informacji, z których korzystał.
3. Nieprawdą jest, że przejście na procedurę konkursową zadań zleconych, opartą na przepisach ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, wynika z uznaniowej decyzji Funduszu – co zostało zasugerowane w artykule („W lipcu 2008 r. PFRON zmienił program PARTNER”). Przyjęcie takiego trybu finansowania zadań z zakresu rehabilitacji wynika bezpośrednio ze zmiany ustawy o rehabilitacji, która nastąpiła w 2007 r.
   
   Od 1 stycznia 2009 r. zadania z zakresu rehabilitacji mogą być zlecane organizacjom przez samorządy terytorialne ze środków Funduszu oraz przez sam Fundusz. Wobec braku aktywności w tym zakresie po stronie samorządów, PFRON podjął się realizacji tej misji. Jest to fakt powszechnie znany osobom mającym jakikolwiek kontakt z dziedziną rehabilitacji osób niepełnosprawnych, w szczególności dziennikarzom zajmującym się w sposób rzetelny tematyką polityki społecznej i problemami osób niepełnosprawnych.
4. Nieprawdą jest, że Fundacja otrzymała zapewnienia ze strony PFRON o tym, że bez względu na wynik postępowania konkursowego dostanie dofinansowanie („zapewniono nas, że (...) dotacja zostanie nam przyznana w wyniku tego konkursu”). Gdyby przekazano komukolwiek dotację poza konkursem tj. bez podstawy prawnej, to oznaczałoby złamanie prawa oraz odpowiedzialność Funduszu za złamanie dyscypliny finansów publicznych, a w konsekwencji podejrzenie popełnienia przestępstwa.
5. Nieprawdą jest, że dofinansowanie otrzymało 390 „programów” (zadań).
   Prawdą jest, że dofinansowanie otrzymały 523 zadania na łączną kwotę 110 mln zł. Informacja o tym znajduje się na stronie Funduszu od dnia podjęcia decyzji przez Zarząd PFRON. Tak więc dla podania prawdziwej informacji wystarczyło skorzystanie z tej informacji.
6. Nieprawdą jest, że odrzucono 255 zadań.
   Prawdą jest, że dofinansowania nie otrzymały zaledwie 122 zadania.
   Informacja o tym również znajduje się na stronie Funduszu od dnia podjęcia decyzji przez Zarząd PFRON, więc tak jak w powyższym przypadku, dla podania prawdziwej informacji wystarczyło z niej skorzystać.
7. Nieprawdą jest, że wniosek fundacji Anny Dymnej ,,przepadł” w procedurze konkursowej. („Przepadł także wniosek współpracującej z nim Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”).
   Prawdą jest natomiast, że w konkursie Fundacja „Mimo Wszystko” otrzymała dofinansowanie na łączną kwotę prawie 300 tys. zł, na trzy z czterech zgłoszonych we wniosku zadań. Jest to 90 % kwot wnioskowanych przez Fundację, podczas gdy w ubiegłym roku w ramach programu Partner było to 40-70%.
   Jako że i ta informacja przedstawiona w artykule nie została zweryfikowana w PFRON (oczywiście jak powyższe również znajduje się na stronie www Funduszu), można domniemywać, że jej zamieszczenie wynika tak jak cały artykuł nie tylko z braku rzetelności i uczciwości autora, ale co gorsza z celowego założenia jakiejś tezy artykułu i dopisywania do niej faktów niezgodnych z rzeczywistością.
8. Nieprawdą jest, że w II konkursie Fundacja im. Brata Alberta może otrzymać maksymalnie 800 tys. zł.
   Prawdą jest, że Fundacja może złożyć 2 wnioski na łączną kwotę nawet 1 mln 600 tys. zł.

Podanie prawdziwej informacji wymagało zaledwie zweryfikowania jej z zamieszczonym na stronie PFRON ogłoszeniem o II konkursie, gdzie wprost napisano, że maksymalne dofinansowanie projektu wynosi 800 tys. zł, a jeden wnioskodawca może złożyć dwa projekty.
 

Z poważaniem
Tomasz Leleno
Rzecznik Prasowy
Państwowego Funduszu Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych