informacje o cookies!

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.

Programy i zadania PFRON

Zachęcamy do zapoznania się z Programami realizowanymi przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Treść programu ( obowiązująca od dnia 17.07.2017 r.)

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych – adresując do określonych organów i instytucji państwowych oraz samorządowych program ,,STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”, wpisuje się w standardy Konwencji ONZ o Prawach Osób Niepełnosprawnych oraz standardy polityki Państwa określone w Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju.

Celem programu jest podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w administracji publicznej.

Zgodnie ze Strategią Odpowiedzialnego Rozwoju głównym problemem polskiego rynku pracy są niewykorzystane zasoby pracy, zwłaszcza wśród grup najbardziej narażonych na wykluczenie społeczne i bezrobocie długoterminowe, w tym osób niepełnosprawnych. Budowanie spójności społecznej będzie możliwe dzięki odpowiedniemu zaangażowaniu tej części kapitału ludzkiego, która obecnie (głównie w wyniku barier zewnętrznych), pozostaje nieaktywna na rynku pracy (w tym osób niepełnosprawnych).

Obecny system aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych jest ukierunkowany na wsparcie pracodawców, natomiast zasadniczo nie uwzględnia konieczności udzielenia określonej pomocy osobie niepełnosprawnej podejmującej zatrudnienie. Konsekwencją takiego systemu jest m.in.: niska aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych, co obrazują dane statystyczne. Współczynnik aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym w pierwszym kwartale 2016 r. wynosił 27,4%, a wskaźnik zatrudnienia 23,7% i jest on wciąż prawie dwukrotnie niższy niż średnia unijna (45%), znacznie gorzej wyglądają wskaźniki dotyczące aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych w wieku 16 lat i więcej– odpowiednio: 16,9% i 14,7%. Przy czym zwiększa się każdego roku liczba osób niepełnosprawnych posiadających wykształcenie wyższe – według danych zawartych na stronie www.niepelnosprawni.gov.pl, np. w 2009 r. wynosiła ona 5,1% (w przypadku osób sprawnych 20,8%), a w 2014 r. już 9,8% (w przypadku osób sprawnych 27,1%). Jednak nie przekłada się w sposób bezpośredni na wyrównany poziom zatrudnienia tej grupy osób w stosunku do osób sprawnych. Dysproporcje są znaczące – według danych za I kwartał 2016 r. (GUS, Aktywność Ekonomiczna Ludności Polski – aktywność ekonomiczna ludności w wieku 15 lat i więcej) – współczynnik aktywności zawodowej w grupie osób posiadających wyższe wykształcenie wynosi 80,2%, w tym osób niepełnosprawnych ponad połowę mniej (32%), a wskaźnik zatrudnienia odpowiednio – 77,5% (dla ogółu ludności) i 28,4% (dla osób niepełnosprawnych).

Uzupełnieniem negatywnych statystyk jest informacja o wynikach kontroli „Zatrudnianie osób niepełnosprawnych w wybranych ministerstwach, urzędach centralnych i państwowych jednostkach organizacyjnych” przeprowadzonej przez Najwyższą Izbę Kontroli – wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędach naczelnych i centralnych organach administracji rządowej wzrósł w 2012 r. jedynie o 0,26 punktu procentowego (w porównaniu do stanu na koniec 2011 r.) i w grudniu 2012 r. kształtował się na poziomie około 2,4% tj. w dalszym ciągu był znacznie niższy, niż wartość 6% określona w art. 21 ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
W urzędach organów samorządu terytorialnego wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych kształtował się, w grudniu 2012 r., na poziomie 4,62%, jednak dynamika jego wzrostu była podobna – 0,24 punktu procentowego, wobec 0,14% w 2011 r.

Należy również dodać, iż zgodnie ze „Sprawozdaniem o stanie służby cywilnej i o realizacji zadań tej służby w 2015 roku” udział osób niepełnosprawnych wśród ogółu zatrudnionych członków korpusu służby cywilnej wynosi zaledwie 3,9% (w tym w ministerstwach 2%, urzędach centralnych 2,1%).

Strategia Rozwoju Kraju 2020 wskazuje, że zasoby siły roboczej cechuje między innymi niedostosowanie struktury podaży do popytu na pracę, niska opłacalność pracy w relacji do świadczeń społecznych, niski wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Aktywna polityka państwa powinna zatem być nakierowana na obszary stanowiące bariery dla wzrostu poziomu zatrudnienia.

Osoby niepełnosprawne często bez pomocy nie są w stanie rozpocząć aktywności zawodowej, głównie ze względu na wysokie koszty podejmowania tej aktywności oraz ograniczenia wynikające z niepełnosprawności. Brak ofert pracy stosownych do posiadanego wykształcenia jest również barierą do podejmowania aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych.

Celowe i uzasadnione jest zatem uzupełnienie systemowych rozwiązań o programy adresowane do osób niepełnosprawnych pozostających poza rynkiem pracy.

Konwencja ONZ o Prawach Osób Niepełnosprawnych w art. 27 zobowiązuje Państwo do popierania możliwości zatrudnienia i rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych na rynku pracy oraz pomocy w znalezieniu, uzyskaniu i utrzymaniu zatrudnienia, między innymi poprzez popieranie zatrudniania osób niepełnosprawnych w sektorze publicznym. Podkreśla także znaczenie prawa osób niepełnosprawnych do pracy, na zasadzie równości z innymi osobami, co obejmuje prawo do możliwości zarabiania na życie poprzez pracę swobodnie wybraną lub przyjętą na rynku pracy oraz w otwartym, integracyjnym i dostępnym dla osób niepełnosprawnych środowisku pracy.

Program przyczyni się do zainicjowania lub wsparcia działań prowadzonych na rzecz osób niepełnosprawnych przez instytucje wykonujące zadania z zakresu administracji publicznej oraz pozwoli na zatrudnienie osób niepełnosprawnych, dając tym osobom gwarancję stabilnego zatrudnienia.

Rokrocznie instytucje publiczne, które w wyniku podjętych, w ramach programu, działań zatrudnią największą liczbę osób niepełnosprawnych uhonorowane zostaną statuetkami Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.

I. Nazwa programu

„STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”.

II. Definicje pojęć

Ilekroć w niniejszym dokumencie jest mowa o:

  1. beneficjencie ostatecznym – należy przez to rozumieć osobę z orzeczonym znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności (lub orzeczeniem równoważnym), pozostającą bez zatrudnienia – na rzecz której prowadzone są działania aktywizacyjne w ramach programu;
  2. ewaluacji – należy przez to rozumieć ocenę skuteczności i efektywności programu;
  3. monitorowaniu – należy przez to rozumieć proces systematycznego zbierania i analizowania ilościowych i jakościowych informacji na temat programu w aspekcie finansowym i rzeczowym;
  4. osobie niepełnosprawnej – należy przez to rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2046, z późn. zm.);
  5. osobie pozostającej bez zatrudnienia – należy przez to rozumieć osobę bezrobotną lub poszukującą pracy, która nie wykonuje żadnej pracy zarobkowej (definicja obejmuje zarówno osobę zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy, jak również osobę niezarejestrowaną);
  6. PFRON – należy przez to rozumieć Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych;
  7. programie – należy przez to rozumieć program „STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”;
  8. szkoleniu – należy przez to rozumieć pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych potrzebnych do wykonywania przez beneficjenta ostatecznego pracy na wyposażonym w ramach programu stanowisku pracy;
  9. ustawie o rehabilitacji – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2046, z późn. zm.);
  10. wymagalnych zobowiązaniach – należy przez to rozumieć:
    1. w odniesieniu do zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym – wszystkie bezsporne zobowiązania, których termin płatności dla dłużnika minął, a które nie zostały ani przedawnione ani umorzone,
    2. w odniesieniu do zobowiązań publicznoprawnych, wynikających z decyzji administracyjnych wydawanych na podstawie przepisów k.p.a. – zobowiązania:
      • wynikające z decyzji ostatecznych, których wykonanie nie zostało wstrzymane z upływem dnia, w którym decyzja stała się ostateczna – w przypadku decyzji, w których nie wskazano terminu płatności,
      • wynikające z decyzji ostatecznych, których wykonanie nie zostało wstrzymane z upływem terminu płatności oznaczonego w decyzji – w przypadku decyzji z oznaczonym terminem płatności,
      • wynikające z decyzji nieostatecznych, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności;
  11. wyposażeniu stanowiska pracy – należy przez to rozumieć wyposażenie przestrzeni pracy w przedmioty pracy służące bezpośrednio wykonywaniu czynności zgodnych z kwalifikacjami beneficjenta ostatecznego oraz w przedmioty ułatwiające sprawne funkcjonowanie beneficjenta ostatecznego w zakładzie pracy;
  12. zatrudnieniu – należy przez to rozumieć pracę wykonywaną na podstawie stosunku pracy (w tym powołania, wyboru, mianowania).

III. Podstawa prawna programu

Podstawą prawną uruchomienia i realizacji programu jest art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2046, z późn. zm.).

IV. Cele programu

  1. Celem ogólnym programu jest podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w administracji publicznej.
  2. Celami szczegółowymi programu są:
    1. wypracowanie lub wzmocnienie kwalifikacji zawodowych niezbędnych do podjęcia zatrudnienia przez 2.500 osób niepełnosprawnych;
    2. podjęcie i utrzymanie zatrudnienia przez 2.500 osób niepełnosprawnych;
    3. zainicjowanie lub wsparcie działań prowadzonych na rzecz zatrudnienia osób niepełnosprawnych przez instytucje wykonujące zadania z zakresu administracji publicznej.

V. Zasięg i okres realizacji programu

  1. Program realizowany jest na terenie całego kraju.
  2. Program realizowany jest od dnia podjęcia uchwały przez Radę Nadzorczą PFRON o zatwierdzeniu programu do dnia 31 grudnia 2020 roku.

VI. Adresaci programu, wnioskodawcy i beneficjenci ostateczni

  1. Adresatami programu są:
    1. organy i instytucje, wykonujące zadania z zakresu administracji publicznej, które nie są:
      1. przedsiębiorstwami państwowymi w rozumieniu ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1384, z późn. zm.),
      2. spółkami Skarbu Państwa, do których zastosowanie ma ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1578, z późn. zm.), zwane dalej „instytucjami publicznymi”;
    2. samorząd gminny, samorząd powiatowy, samorząd województwa, zwane dalej „jednostkami samorządu terytorialnego”;
    3. państwowe oraz samorządowe instytucje kultury, zwane dalej „instytucjami kultury”.
  2. (uchylony).
  3. Wnioskodawcami w ramach programu (tj. podmiotami uprawnionymi do ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej) są:
    1. instytucje publiczne – będące pracodawcami w rozumieniu przepisów kodeksu pracy;
    2. jednostki samorządu terytorialnego, które w ramach programu mogą występować na rzecz następujących jednostek, będących pracodawcami w rozumieniu kodeksu pracy:
      1. urzędów gminy lub jednostek pomocniczych gminy lub jednostek organizacyjnych gminy zaliczanych do sektora finansów publicznych,
      2. starostw powiatowych lub jednostek organizacyjnych powiatu zaliczanych do sektora finansów publicznych,
      3. urzędów marszałkowskich lub wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych zaliczanych do sektora finansów publicznych,

        z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego;
    3. instytucje kultury – będące pracodawcami w rozumieniu przepisów kodeksu pracy.
  4. Beneficjentami ostatecznymi są osoby z orzeczonym znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności (lub orzeczeniem równoważnym) pozostające bez zatrudnienia – na rzecz których prowadzone są działania aktywizacyjne w ramach programu. Okres zatrudnienia beneficjenta ostatecznego musi wynosić co najmniej 12 miesięcy. Tryb zatrudnienia beneficjentów ostatecznych w państwowych i samorządowych jednostkach organizacyjnych normują przepisy prawa powszechnie obowiązującego.

VII. Warunki uczestnictwa w programie

Warunkiem uczestnictwa w programie, w tym warunkiem uzyskania pomocy finansowej w ramach programu jest nieposiadanie wymagalnych zobowiązań wobec:

  1. PFRON, w tym nieposiadanie zaległości w obowiązkowych wpłatach na PFRON;
  2. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i/lub Urzędu Skarbowego;
  3. innych organów i instytucji wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej, w tym wobec jednostek samorządu terytorialnego.

VIII. Formy i zakres pomocy

  1. Pomoc finansowa w ramach programu udzielana jest w formie dofinansowania kosztów:
    1. wyposażenia stanowisk pracy dla beneficjentów ostatecznych, odpowiednio do potrzeb wynikających z niepełnosprawności oraz charakteru zatrudnienia;
    2. adaptacji pomieszczeń i otoczenia zakładu pracy do potrzeb osób niepełnosprawnych;
    3. adaptacji lub nabycia urządzeń ułatwiających beneficjentom ostatecznym wykonywanie pracy lub funkcjonowanie w zakładzie pracy;
    4. zakupu i autoryzacji oprogramowania na użytek beneficjentów ostatecznych oraz urządzeń technologii wspomagających lub przystosowanych do potrzeb wynikających z ich niepełnosprawności;
    5. szkoleń beneficjentów ostatecznych zatrudnionych w ramach programu;
    6. szkoleń pracowników Wnioskodawcy w zakresie umiejętności współpracy z beneficjentami ostatecznymi zatrudnionymi w ramach programu, w tym kosztów szkoleń pracowników pomagających beneficjentom ostatecznym w pracy;
    7. organizacji przez pracodawcę dowozu beneficjentów ostatecznych z miejsca zamieszkania do zakładu pracy i powrotu;
    8. dodatku motywacyjnego wypłacanego beneficjentom ostatecznym przez Wnioskodawcę.
  2. Dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w umowie zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a PFRON, określającej obowiązki oraz uprawnienia stron i stanowiącej zobowiązanie do ich przestrzegania.
  3. Łączna wysokość dofinansowania ze środków PFRON kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 nie może przekroczyć kwoty 18.000 zł na jednego zatrudnionego, na pełny wymiar czasu pracy, beneficjenta ostatecznego. W sytuacji, gdy beneficjent ostateczny zatrudniony zostanie w niepełnym wymiarze czasu pracy – łączna wysokość dofinansowania ze środków PFRON ulega proporcjonalnemu obniżeniu. Wskazana powyżej maksymalna kwota dofinansowania odnosi się do całego okresu udziału beneficjenta ostatecznego w programie.
  4. Dofinansowanie ze środków PFRON kosztów dodatku motywacyjnego nie może przekroczyć kwoty 400 zł miesięcznie dla każdego beneficjenta ostatecznego objętego tą formą pomocy. Wnioskodawca może wystąpić o dofinansowanie dodatku, o ile beneficjent ostateczny ponosi dodatkowe koszty aktywizacji zawodowej, takie jak koszty związane z zatrudnieniem tłumacza języka migowego lub asystenta, zakwaterowaniem, opieką nad osobą zależną. Dodatek może być dofinansowany w ramach programu przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Wypłata przez Wnioskodawcę dodatku motywacyjnego musi nastąpić w okresie zatrudnienia beneficjenta ostatecznego. W sytuacji, gdy beneficjent ostateczny ponosi dodatkowe koszty związane z dojazdem do i z zakładu pracy, wysokość dodatku motywacyjnego może zostać podwyższona o maksymalnie 200 zł (do 600 zł) miesięcznie, pod warunkiem, iż pracodawca nie zapewnił dowozu beneficjentów ostatecznych do i z zakładu pracy.
  5. Dofinansowanie kosztów szkoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 5 oraz pkt 6 może obejmować w szczególności następujące koszty poniesione przez Wnioskodawcę:
    1. usługi szkoleniowej;
    2. usługi tłumacza języka migowego, tłumacza przewodnika, lektora dla osób niewidomych;
    3. zakwaterowania i wyżywienia;
    4. materiałów szkoleniowych.
  6. Przewidziane w ramach programu formy wsparcia stanowią uzupełnienie wsparcia systemowego realizowanego i finansowanego przez PFRON oraz jednostki samorządu terytorialnego, w tym Powiatowe Urzędy Pracy, udzielanego z wykorzystaniem dostępnych instrumentów i narzędzi wsparcia, służących aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych.
  7. Dofinansowaniu nie podlegają koszty które zostały:
    1. sfinansowane ze środków PFRON na podstawie innego tytułu ustawy o rehabilitacji, w tym również w ramach programów zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą PFRON;
    2. sfinansowane z innych źródeł (w tym ze środków publicznych), z zastrzeżeniem postanowień ust. 7b;
    3. poniesione przed datą podpisania umowy pomiędzy Wnioskodawcą a PFRON, z uwzględnieniem postanowień ust. 7a.

7a  Działania aktywizacyjne w ramach programu mogą być prowadzone również na rzecz beneficjentów ostatecznych, z którymi Wnioskodawca zawarł umowę o pracę w okresie do 90 dni kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o dofinansowanie do PFRON – za kwalifikowalne w ramach programu uznawane są koszty poniesione przez Wnioskodawcę od daty podpisania umowy o pracę z beneficjentem ostatecznym.

7b.    W sytuacji, gdy Wnioskodawca zaangażuje środki własne (tj. ujęte w planie finansowym Wnioskodawcy) na pokrycie kosztów działań aktywizacyjnych, a następnie wystąpi do PFRON o zwrot kosztów tych działań – przekazanie środków PFRON nastąpi z uwzględnieniem warunków kwalifikowalności określonych w ust. 7 pkt 3 oraz ust. 7a.

  1. Ten sam beneficjent ostateczny nie może być objęty działaniami aktywizacyjnymi, o których mowa w ust. 1, w ramach innych zadań lub projektów finansowanych ze środków PFRON (w tym za pośrednictwem samorządu województwa lub samorządu powiatowego).

IX. Warunki pomocy

  1. W przypadku otrzymania pomocy finansowej w ramach programu, Wnioskodawca zobowiązany jest w szczególności do:
    1. wyposażenia stanowisk pracy, zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami, które dotyczą w szczególności: powierzchni, oświetlenia, temperatury pomieszczenia, wilgotności powietrza, dopuszczalnych norm stężeń czynników szkodliwych dla zdrowia, hałasu;
    2. zapewnienia na wyposażonych w ramach programu stanowiskach pracy właściwych warunków sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz odpowiednich dostosowań, niezbędnych w związku z rodzajem niepełnosprawności beneficjenta ostatecznego;
    3. zatrudniania na objętych programem stanowiskach pracy beneficjentów ostatecznych przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy.
  2. Okres niewykonywania pracy przez beneficjenta ostatecznego zatrudnionego na objętym programem stanowisku pracy wydłuża czas trwania zobowiązania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, o okres równy okresowi niewykonywania pracy.
  3. Udzielone urlopy bezpłatne, wychowawcze, macierzyńskie i długotrwałe zwolnienia lekarskie (powyżej 33 dni), wydłużają czas trwania zobowiązania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, o okres równy okresowi urlopu lub długotrwałego zwolnienia lekarskiego, jeżeli Wnioskodawca nie zatrudni na tym stanowisku pracy, na czas określony, innej osoby niepełnosprawnej spełniającej warunki, o których mowa w rozdziale VI ust. 4 programu.
  4. Jeżeli okres zatrudnienia beneficjenta ostatecznego będzie krótszy niż 12 miesięcy, Wnioskodawca zobowiązany jest zwrócić do PFRON środki finansowe, które otrzymał tytułem dofinansowania kosztów, o których mowa w rozdziale VIII ust. 1 programu, poniesionych w związku z zatrudnieniem beneficjenta ostatecznego – w wysokości równej 1/12 ich części za każdy miesiąc kalendarzowy brakujący do 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 5.
  5. Wnioskodawca nie zwraca środków w sytuacji, o której mowa w ust. 4, jeżeli zatrudni w terminie 3 miesięcy od dnia powstania wakatu inną osobę niepełnosprawną posiadającą odpowiednie kwalifikacje, przy czym wynikająca z tego tytułu przerwa w zatrudnieniu wydłuża czas trwania zobowiązania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, o okres równy przerwie w zatrudnieniu.
  6. W przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od woli Wnioskodawcy, uniemożliwiających dotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 5, na pisemny wniosek Wnioskodawcy, termin ten może ulec wydłużeniu o okres niezbędny do wypełnienia warunku określonego w ust. 5. Zasady podejmowana decyzji o wydłużeniu terminu określają procedury realizacji programu.

X.    Tryb postępowania

  1. (uchylony).
  2. Wnioskodawcy składają wnioski o przyznanie dofinansowania w ramach programu w Oddziałach PFRON właściwych terytorialnie ze względu na miejsce zatrudnienia beneficjentów ostatecznych projektu – na opracowanym dla potrzeb programu formularzu.
  3. Zasady składania przez Wnioskodawców wniosków o dofinansowanie, tryb rozpatrywania i realizacji wniosków, a także system monitorowania i zasady ewaluacji programu zawarte są w procedurach realizacji programu.
  4. Procedury realizacji programu są integralną częścią programu. PFRON zapewni ich ogólnodostępność.

XI. Źródła finansowania programu

  1. Budżet programu tworzony jest ze środków będących w dyspozycji PFRON.
  2. Wysokość środków finansowych na realizację programu ustalana jest corocznie w planie finansowym PFRON.
  3. W ramach środków przeznaczonych na realizację programu mogą być sfinansowane wydatki na przeprowadzenie ewaluacji programu.
  4. Na realizację działań, o których mowa w ust. 3 przeznacza się rocznie nie więcej niż 1% środków przewidzianych na realizację programu w danym roku.

XII. Realizatorzy programu

  1. Zadania Zarządu PFRON:
    1. zatwierdzenie procedur realizacji programu;
    2. (uchylony);
    3. wnoszenie do Rady Nadzorczej PFRON projektów modyfikacji programu.
  2. Zadania Oddziałów PFRON – w zakresie określonym procedurami realizacji programu.
  3. Zadania Biura PFRON:
    1. promocja programu;
    2. zarządzanie i koordynacja realizacji programu;
    3. (uchylony);
    4. (uchylony);
    5. przyznawanie limitów środków finansowych na realizację programu;
    6. monitorowanie programu;
    7. okresowa i końcowa ewaluacja programu.