Szczegóły aktualności - PFRON

Stosownie do art. 48a ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r., Nr 14, poz. 92, z późn. zm.) dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, o którym mowa w art. 26a tej ustawy, które stanowi pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 TFUE, jest udzielane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008, str. 3). W myśl art. 45 w/w rozporządzenia Komisji ma ono zastosowanie do pomocy publicznej udzielanej po 1 stycznia 2009 r. W odniesieniu do dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych należy je zatem stosować począwszy od dofinansowania należnego za styczeń 2009 r. Zgodnie z interpretacją Biura Pełnomocnika Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia 2 lipca 2010 r. znak: BON-I-52311-240-2-LK/2010, mając na uwadze konieczność stosowania w pierwszej kolejności wykładni funkcjonalnej w/w rozporządzenia Komisji (oraz kierunek wykładni wyznaczony motywem nr 28 tego rozporządzenia) - należy wskazać, że pracodawca, który przed 1 stycznia 2009 r. zatrudniał osobę będącą osobą sprawną i nadal zatrudniał ją, gdy po tej dacie stała się osobą niepełnosprawną - nie spełnia warunków, by uznać wspomnianego pracownika za zatrudnionego w warunkach efektu zachęty lub w warunkach uprawniających do wyłączenia obowiązku ustalania efektu zachęty. Analogiczna ocena dotyczy sytuacji, gdy pracownik został zatrudniony po 1 stycznia 2009 r. jako osoba pełnosprawna i następnie stał się osobą niepełnosprawną. Mając na uwadze, że okres, w którym ustala się efekt zachęty obejmuje miesiąc podjęcia zatrudnienia przez pracownika niepełnosprawnego - bez ponownego podjęcia zatrudnienia przez osobę niepełnosprawną nie można w przypadku wspomnianych osób ustalić efektu zachęty. W przypadku osób zatrudnionych jako niepełnosprawne przed 1 stycznia 2009 r. efektu zachęty nie należy ustalać jedynie wtedy, gdy zachodzą przesłanki wyłączające obowiązku ustalenia efektu zachęty, które zostały przewidziane w rozporządzeniu KE lub w art. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 237, poz. 1652). Pomoc udzielana na zatrudnienie wspomnianych osób niepełnosprawnych nie będących osobami nowozatrudnionymi jest bowiem - co do zasady - uznawana przez Komisję Europejską za pomoc trwającą i nie wymaga ustalenia efektu zachęty. Dlatego, gdy na takiego pracownika uzyskano pomoc na zatrudnienie, w tym pomoc ze środków PFRON, o której mowa w art. 25, 25 a, 26 a, 26 f ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r., nr 14, poz. 92, z późn. zm.), to nie ma potrzeby ustalania efektu zachęty (wynika z motywu nr 30 rozporządzenia KE i wspomnianej ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.). W sytuacji, gdy na zatrudnionego pracownika nie można ustalić efektu zachęty oraz nie zachodzą przesłanki wyłączające obowiązek ustalenia efektu zachęty, dofinansowanie na takiego pracownika nie przysługuje.