Cztery rozdziały fantastycznej sagi 36. Spotkań Artystów Nieprzetartego Szlaku „Fantasy”, 4–7 maja 2026 r.

Infolinia PFRON - 22 581 84 10

Tel: dostępny w dni powszednie w godzinach 9.00-15.00 - obsługa dofinansowań i refundacji, wpłaty obowiązkowe, wsparcie osób z niepełnosprawnościami, informacje nt. dostępności
Centra Informacyjno-Doradcze dla Osób z Niepełnosprawnością (CIDON)

Tel: Masz pytanie dotyczące wsparcia? Numery telefonów na: cidon.pfron.org.pl
Infolinia iPFRON+

Tel: Infolinia iPFRON+ działa od poniedziałku do piątku w godzinach od 9:00 do 17:00 pod bezpłatnym numerem telefonu 800 007 140. Można również przesłać pytania na adres skrzynki pocztowej: ipfronplus_infolinia@pfron.org.pl
Infolinia SOW - 800 889 777

Tel: dostępny w dni powszednie w godzinach 9.00-17.00, połączenie bezpłatne
Zakres informacji udzielanych przez konsultantów Infolinii

Tel: Przejdź do zakładki 'Kontakt'

Na stronie znajdziesz najświeższe komunikaty z regionu dotyczące Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

Data publikacji: 2026-05-11

Kategorie: Lubelski

„Są takie miejsca, w których wystarczy usiąść na widowni, by rzeczywistość na chwilę zmieniła swój rytm. Świat cichnie, codzienność odsuwa się na bok, a to, co zwyczajne, zaczyna nabierać nowych znaczeń.” – tymi słowami rozpoczynał się folder 36. Spotkań Artystów Nieprzetartego Szlaku „Fantasy”. I trudno byłoby znaleźć lepsze wprowadzenie do kilku niezwykłych dni, które na początku maja wypełniły Operę Lubelską teatrem, muzyką, wzruszeniem i spotkaniem.

Pokaż zdjęcie: Na scenie, blisko siebie stoi duża grupa artystów, pośrodku kobieta z gitara, większość osób ma peleryny.

Nieprzetarty Szlak od lat tworzy przestrzeń, w której najważniejszy jest człowiek – jego wrażliwość, twórczość, odwaga i potrzeba bycia razem. To nie konkurs na najlepszy spektakl, lecz święto obecności tych, którzy – mimo trudności – nie przestają tworzyć świata piękniejszego, bardziej czułego i bardziej uważnego.

Tegoroczne Spotkania odbywały się pod hasłem „Fantasy”. Przy czym, fantazja nie była tutaj ucieczką od rzeczywistości, ale sposobem patrzenia na świat – pełnym wyobraźni, wolności i wiary w to, że scena może przemieniać. Że może dawać głos emocjom, których czasem nie da się wypowiedzieć inaczej.

W tle tegorocznego festiwalu obecny był również motyw „Rodziny” – temat ubiegłorocznej edycji, powracający w fotografiach, relacjach, spojrzeniach i gestach. Bo SANS jest właśnie rodziną: wspólnotą Artystów, Instruktorów, Wolontariuszy, Widzów i Organizatorów. Już od pierwszych chwil można było poczuć, że te dni będą wyjątkowe.

Poniedziałek – pierwszy rozdział sagi „Fantasy”

Poniedziałek, 4 maja był jak pierwszy rozdział sagi fantasy – jeszcze spokojny, ale już niosący w sobie zapowiedź wydarzeń, które zmienią bieg historii. W godzinach porannych Opera Lubelska zaczynała oddychać teatrem. We foyer i garderobach mieszały się rozmowy, ostatnie próby, poprawiane kostiumy i ten szczególny rodzaj skupienia, który pojawia się tuż przed wyjściem na scenę. Nie było pośpiechu, ale uważność – na artystów i ich historie.

Muzyczne otwarcie stworzyła „Pieśń Luthien” w wykonaniu współorganizatorów – uczestników Środowiskowego Domu Samopomocy „Akademia Artystyczna” z Lublina, wprowadzając publiczność w baśniowy klimat „Fantasy”. Zaraz potem Teatr Pasjonaci ze Świdnika zabrał widzów do świata słowiańskich rytuałów i żywiołów. Po nich pojawiały się kolejne światy i kolejne emocje. „Kręgi wsparcia” Teatru Pod Różą z Końskowoli przypomniały wszystkim, jak wielką siłę ma zwykła obecność drugiego człowieka. Historia Zosi otoczonej tytułowymi kręgami wsparcia – poruszała swoją prostotą i prawdą. Teatr Motyle ze Świdnika w spektaklu „Sztuka (nie)doskonała” połączył humor, taniec, muzykę i refleksję nad współczesnym światem. Akcent klasyki przyniósł spektakl „Lady Makbet” Teatru Figiel z Janowicy. Zaraz potem Teatr Horyzont z Łęcznej zaprosił widzów do świata zawieszonego „Pomiędzy ciszą a…”. Był to jeden z tych spektakli, który u widza wywołuje frisson – subtelny, fizyczny dreszcz będący odpowiedzią ciała na intensywność emocji i piękno sztuki, pozostawiający ślad jeszcze długo po wyjściu z widowni. Pierwszy dzień zakończyła „Legenda o Lublinie” Teatru Pomiędzy – w wykonaniu młodej grupy debiutującej na Nieprzetartym Szlaku. Było w tym występie coś niezwykle symbolicznego: nowy teatr opowiadający historię miasta, które od lat jest domem SANS.

Pomiędzy spektaklami scenę wypełniały muzyczne prezentacje: „Kołysanka” Bębnoludów, „Tam słońce, gdzie my” Łukasza Liska, „Upiór w operze” Szymona Liska, „Byłaś serca biciem” zespołu Ach To My czy „Never ending story” w wykonaniu Rafała Ugarenko.

Wtorek – święto godności, wyobraźni i wspólnoty

Wtorek miał w sobie odświętny rytm. Tego dnia odbyło się oficjalne otwarcie 36. Spotkań Artystów Nieprzetartego Szlaku. Na gościnnej scenie Opery Lubelskiej spotkali się Artyści, Instruktorzy, Przedstawiciele Instytucji, Widzowie i Organizatorzy. W oficjalnym otwarciu uczestniczyli:

w imieniu Wojewody Lubelskiego Krzysztofa Komorskiego – Janusz Iwanicki, Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie;
w Imieniu Marszałka Województwa Lubelskiego Jarosława Stawiarskiego – Agnieszka Wolińska, p.o. Dyrektora Departamentu Kultury, Edukacji i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Marszałkowskiego w Lublinie;
Barbara Sadowska-Burlita, Ekspert ds. CIDON Oddziału Lubelskiego PFRON;
Iwona Podkowa-Nowak, Specjalista ds. CIDON Oddziału Lubelskiego PFRON;
Grzegorz Sołtys, Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Lublinie;
Anna Bieganowska-Skóra, Prezes Zarządu Lubelskiego Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych – Sejmik Wojewódzki.

5 maja nie był datą przypadkową. To Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych oraz Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. I choć nikt nie mówił o tym głośno, sens tych świąt obecny był w każdym występie, brawach i spojrzeniach.

Scena szybko zamieniła się w ocean wyobraźni, za sprawą – tradycyjnie już rozpoczynającego SANS – występu Kruszynek, czyli dzieci z Przedszkola Specjalnego nr 11 w Lublinie. Ich spektakl „W głębi oceanu” wprowadził widzów w baśniowy, podwodny świat, pełen dziecięcej szczerości i wzruszającej współpracy najmłodszych artystów, rodziców oraz nauczycieli. Naturalnym przedłużeniem tej opowieści stał się spektakl „Czarna Perła” Teatru Ołowiany Żołnierzyk – historia losów marynarzy z zatopionego statku, którzy na dnie oceanu spotykają jego mieszkańców. Następnie Mlekołaki z Olbięcina przypomniały adaptację tragicznej historii „Dzwonnika z Notre Dame” w dynamicznym spektaklu „W cieniu katedry”, w którym muzyka filmowa o etniczno-lirycznym charakterze wzmacniała siłę kolejnych scen. Po przerwie przyszła pora na kolejne teatralne podróże. Teatr Euforion z Wrocławia w spektaklu „Implication is relation” stworzył niezwykle subtelny świat inspirowany twórczością Witkacego. Była w tym przedstawieniu wolność, metafora i niezwykła szczerość. Zespół Inscenizacji Tanecznych „Uśmiech” przeniósł widzów do Paryża budując obraz miasta marzeń, miłości i spotkań w spektaklu „Ponad dachami Paryża” a Teatr Azumi w przedstawieniu „Lata dwudzieste, lata trzydzieste…” przypomniał o relacjach i emocjach, które nie poddają się upływowi czasu.

Pomiędzy spektaklami, na scenie pojawiali się wokaliści i grupy towarzyszące. Publiczność usłyszała m.in. Kajetana Rachwała w utworze „Into a fantasy”, Sebastiana Pacę („Ostatni mag”), zespół Misericordia („Ścieżka przeznaczenia”), Mateusza Dudka („Niezapomnienie”, „Nie jesteś Alicją”), Eryka Żyburtowicza („Dzień dobry Mr Blues”, „Czarny Alibaba”) oraz Annę Tywonek („Świat w obłokach”). Muzyczne występy wzbogaciły wtorkowy program różnorodnością i nastrojem.

Ten dzień, drugi rozdział festiwalowej sagi, zakończył wspólny bal w Środowiskowym Domu Samopomocy „Akademia Artystyczna”. W blasku pulsujących świateł, przy gorących muzycznych hitach, rozmowach, śmiechu i wspólnym poczęstunku Artyści, Instruktorzy, Wolontariusze i Organizatorzy mogli po prostu pobyć razem. Dla jednych był to czas tańca i spontanicznej zabawy, dla innych – chwila odpoczynku i spokojnych rozmów. Dla wszystkich – piękne domknięcie dnia pełnego emocji i wspólnego świętowania.

Środa – opowieści, które zostają w pamięci

Środa otworzyła ten rozdział festiwalowej sagi, w którym opowieść osiąga swoje apogeum podczas oficjalnego finału i wręczenia nagród. Zanim to jednak nastąpiło, były wielkie emocje i spotkania z artystami z Litwy, Ukrainy i Polski. W wydarzeniu uczestniczyły: Monika Wac, Dyrektor Oddziału Lubelskiego PFRON oraz Irena Kijek, Specjalista ds. Promocji i Informacji w Oddziale Lubelskim PFRON.

Występy otworzył „Mit narodzin” w wykonaniu aktorek teatru Independent Plastic Drama Theater z Litwy, poruszając swoją intymnością i symbolicznym językiem scenicznym. Zaraz potem Teatr 5 Groszy z Białegostoku zaprezentował „Etiudę o domu” – opowieść o codzienności, relacjach i odpowiedzialności. Następnie, chełmska grupa Invictus, z humorem, dystansem i ironią, przeniosła widzów w realia lat osiemdziesiątych, odtwarzając na scenie obraz ówczesnej rzeczywistości w spektaklu „Wspomnienia z PRL”. Teatr Blask z Równego w Ukrainie w występie „Cisza” pokazał natomiast, że czasem najważniejsze emocje rodzą się tam, gdzie kończą się słowa. Przedostatnim przedstawieniem tego dnia było „Drzewo, które umiało dawać” Amatorskiego Teatru Osób z Niepełnosprawnością „TereN” z Myślenic. Historia o miłości, poświęceniu i dawaniu poruszyła widzów swoją prostotą. Piękne przesłanie spektaklu dopełniły słowa utworu końcowego, które domknęły całość. Na zakończenie dnia, Zespół Inscenizacji Tanecznych „Uśmiech” zaprosił publiczność do niezwykłej szkoły Balbiny Bzik na lekcje pilnowania motyli w brzuchu, malowania niebieskich migdałów oraz robienia chmurek z waty cukrowej. A wszystko to w barwnym świecie musicalu „Witajcie w naszej bajce”, inspirowanym „Akademią Pana Kleksa”.

Program sceniczny tego dnia, wzbogaciły występy towarzyszące. Zaprezentowali się: Małgorzata Pietralska z utworem „Podróż Alberta”, Patryk Zdunek – „Grosza daj Wiedźminowi”, Nikola Wojciechowska w utworach „Zawsze źle” oraz „Czarodziej i ja”, Anna Brzezina z „Balladą o drodze wiedźm”, zespół Kolorowe Nutki z „Balladą o dobrym smoku”, Klara Siuciak w utworze „Julia i ja”, Tymoteusz Misiura – „Świat w obłokach” oraz ponownie Kajetan Rachwał z „Into a fantasy”, dopełniając festiwalowy dzień różnorodnością nastrojów i odniesień do świata wyobraźni.

Wielki finał był wspólnym „dziękuję”. Za odwagę wychodzenia na scenę. Za twórczość. Za wzruszenia. Za możliwość bycia razem.

Czwartek – epilog festiwalowej sagi

Nad całością festiwalu czuwała Rada Konsultantów w składzie: Małgorzata Papiewska, Katarzyna Marjasiewicz, Joanna Stanowska, Janusz Szymański oraz Michał Stanowski. 7 maja spotkali się z uczestnikami i instruktorami na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim podczas warsztatów i omówień. Po intensywnych dniach pełnych emocji przyszedł czas na rozmowę, wymianę doświadczeń i refleksje. Warsztaty i omówienia pełnią istotną funkcję edukacyjną – pozwalają na analizę formalnych i pedagogicznych aspektów spektakli, spojrzenie na nie z różnych perspektyw oraz pogłębienie rozumienia pracy twórczej zespołów.

Wystawy, konkursy i fantastyczni ludzie

Tegorocznym Spotkaniom towarzyszyły konkursy i wystawy, które poszerzały przestrzeń festiwalu poza scenę. Konkurs na Znak Cyklu „Fantasy”, realizowany nieprzerwanie od 1989 roku. Na konkurs wpłynęło 59 prac z całej Polski. Laureatką głównej nagrody została Małgorzata Kasiak z Domu Pomocy Społecznej im. Józefy Jaklińskiej w Rzeszowie, a nagrodę publiczności zdobyła Małgorzata Pietralska. Na Ogólnopolską Wystawę Konkursu Plastycznego „Fantasy” nadesłano około 150 prac a każda z nich była osobnym światem wyobraźni i emocji. Szczególne miejsce zajmował również Międzynarodowy Konkurs Fotograficzny „Teatr w Obiektywie”, blisko 50 fotografów dokumentowało piękno i prawdę aktualnych 36. Spotkań Artystów Nieprzetartego Szlaku. Obecna była także wystawa fotografii wykonanych podczas ubiegłorocznych 35. Jubileuszowych Spotkań Artystów Nieprzetartego Szlaku „Rodzina”, pokazująca nie tylko scenę, ale także to, co dzieje się obok niej – spojrzenia, wzruszenia, czekanie za kulisami i cichą obecność.

Tegoroczny festiwal był wydarzeniem otwartym i dostępnym. W organizację zaangażowali się Wolontariusze, którzy każdego dnia dbali o atmosferę bezpieczeństwa i życzliwości, pomagali artystom odnaleźć drogę za kulisy, wspierali podczas występów i tworzyli domową atmosferę, z której słynie Nieprzetarty Szlak. Organizatorzy zadbali również o transmisje online, dzięki którym w wydarzeniu mogły uczestniczyć osoby z różnych miejsc Polski i zza granicy. Całość wydarzenia była tłumaczona na Polski Język Migowy przez Magdalenę Gach.

Podsumowanie

Kiedy gasły ostatnie światła Opery Lubelskiej, trudno było uwierzyć, że te dni minęły tak szybko. A jednak w każdym z uczestników, coś po nich zostało… Może spojrzenie aktora tuż przed wejściem na scenę? Może cisza po zakończonym spektaklu? Może śmiech podczas balu albo wzruszenie, którego nie dało się ukryć? Cokolwiek to było, niech będzie najpiękniejszą ilustracją fantastycznej atmosfery.

36. Spotkania Artystów Nieprzetartego Szlaku „Fantasy” po raz kolejny przypomniały, że teatr nie zaczyna się od wielkich dekoracji ani reflektorów. Zaczyna się od człowieka – aktora i widza…. I od odwagi, by stanąć na scenie i powiedzieć: „To jestem ja, a to historia, którą chcę pokazać”.

I właśnie dlatego od tylu już lat SANS pozostaje miejscem wyjątkowym – miejscem, do którego się wraca – nie tylko pamięcią, ale przede wszystkim sercem…