Szczegóły komunikatu - PFRON

Podopieczni Stowarzyszenia „KASIA” w Gostyniu uczestniczyli w specjalistycznych zajęciach terapeutycznych na pływalni „Na fali”. Metodą Halliwick uczono niezależnego (od opiekuna) poruszania się w wodzie i pływania. W terapii tej wykorzystuje się zabawy, gry oraz różnego rodzaju aktywności celem oswojenia i przystosowania psychicznego do wody. Głównym celem tej metody jest osiągnięcie jak największej niezależności i poczucia bezpieczeństwa poprzez umiejętność kontrolowania swoich ruchów, oddychania i utrzymywania równowagi w wodzie. Pomoc instruktora i środowisko wodne umożliwia uczestnikom terapii opanowanie prawidłowych wzorców ruchu, niemożliwych do wykonania na lądzie. Ale efekty tej terapii okazują się bardzo przydatne w późniejszym samodzielnym funkcjonowaniu.

Po początkowym oswojeniu z wodą uczestnicy poznali zasady kontroli równowagi, a następnie dochodzili do poziomu umożliwiającego zerwanie bezpośredniego kontaktu z instruktorem. Wtedy, często pierwszy raz w życiu, doświadczali niezależności i samodzielności ruchu. A następnie opanowywali przy pomocy terapeuty i opiekunów konkretne umiejętności ruchowe.

Halliwick to metoda rehabilitacji w wodzie oraz nauczania pływania osób z dysfunkcjami. Opiera się na wykorzystaniu naukowych podstaw hydrostatyki, hydrodynamiki i mechaniki ciała w usprawnianiu ruchowym w środowisku wodnym. Metodę opracował Anglik James McMillan, pracując z niepełnosprawnymi dziewczętami ze szkoły "The Halliwick School for Crippled Girls" w Londynie.

Punktem wyjścia terapii jest oswojenie psychiczne dziecka z wodą tak, aby przebywanie w środowisku wodnym stanowiło dla niego przyjemność. Pływający pacjent musi nauczyć się przystosowania do różnych doświadczeń związanych z pływalnością i wyporem w wodzie, doświadczyć kontaktu z obcymi osobami oraz poznać nowe środowisko. Kolejne etapy, kładą nacisk na osiągnięcie w wodzie coraz większej niezależności, swobody oraz konkretnych umiejętności. Następuje stopniowe redukowanie asysty dla pływaka, uwolnienie od kontaktu wzrokowego, częsta zmiana pomocników. Uczestnictwo w zajęciach z innymi dziećmi umożliwia też kształtowanie więzi społecznych ze swoimi rówieśnikami. Pracując metodą Halliwick rzadko korzysta się z przedmiotów wypornościowych, gdyż podtrzymanie dziecka jest zadaniem instruktora lub rodzica. Przy asyście terapeuty dzieci uczą się korzystać z właściwości wody i kontrolować równowagę poprzez wykorzystanie wspólnych zabaw dostosowanych do wieku uczestników danej grupy.

Uczestnik terapii:

• uzyskuje kontrolę rotacji – nabywa umiejętność wykonywania ruchów w osi poprzecznej, strzałkowej, wzdłużnej oraz łączonej;
• poznaje siłę wyporu – pozbywa się leku związanego z tonięciem oraz doświadcza, że woda naprawdę wypycha go w górę;
• unosi się w bezruchu – wykorzystując wszystkie wyuczone wcześniej umiejętności;
• uczy się ślizgu w turbulencjach – bez asekuracji jest ciągnięty przez wodę dzięki turbulencjom wywołanym przez instruktora;
• opanowuje podstawowy styl pływacki – pływak wykonuje proste ruchy napędowe rękoma oraz nogami

Terapia metodą Halliwick zapewnia następujące efekty terapeutyczne:

• korzystnie wpływa na rozwój psychoruchowy osoby niepełnosprawnej,
• wzmocnienie wybranych grup mięśniowych,
• poprawę ruchomości stawów,
• poprawę i doskonalenie reakcji równoważnych,
• obniżenie lub wzmocnienie napięcia mięśniowego,
• obniżenie dolegliwości bólowych,
• poprawę ogólnego stanu psychomotorycznego,
• zwiększenie relaksacji,
• korekcję postawy,
• poprawę koordynacji i płynności ruchów,
• redukcję spastyczności,
• poprawę wydolności ogólnej przez aktywizację układu krążeniowo- oddechowego (lepsze krążenie krwi w sercu i w płucach).

Warto podkreślić, że z uwagi na działanie wyporności i efekt odciążenia, wielu pacjentów może wykonywać ćwiczenia w wodzie, których na powierzchni nie byliby w stanie podjąć, np. chodzenie, a z uwagi na gęstość wody każdy ruch pod wodą napotyka na opór, co stanowi doskonałą okazję, aby zwiększać siłę i poprawiać kondycję poprzez trening.

Metoda Halliwick jest szczególnie ceniona przez terapeutów jako jedna z form wielokompleksowej rehabilitacji dzieci i dorosłych z uszkodzeniami układu nerwowego i innymi chorobami pochodzenia neurologicznego z chorobami dystrofijnymi, porażeniem mózgowym, przepukliną oponowo-rdzeniową, z zespołem Downa, z zaburzeniami słuchu i wzroku, jak również z zaburzeniami emocjonalnymi, a także dla osób dorosłych po wylewach, urazach rdzenia kręgowego.

Źródło: Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu.

Galeria zdjęć