Szczegóły komunikatu - PFRON

Dzieło Lubuszanki wśród zwycięskich prac konkursu "Sztuka Osób Niepełnosprawnych" z całej Polski!!!

Teresa Szmaja z Domu Pomocy Społecznej w Kożuchowie zdobyła Wyróżnienie w kategorii Fotografia w etapie ogólnopolskim konkursu "Sztuka Osób Niepełnosprawnych" pt. "W krainie snów" 2025 za pracę pt. "Strażniczka snu".

Przypomnijmy, że praca p. Teresy zdobyła 1. miejsce w kategorii Fotografia w etapie wojewódzkim konkursu "Sztuka Osób Niepełnosprawnych" pt. "W krainie snów" 2025.

Tak p. Teresę opisali przyjaciele z DPS w Kożuchowie:

Teresa Szmaja od początku pobytu w DPS wyróżnia się niezwykłą skromnością, pracowitością oraz pogodą ducha. Pani Teresa to kobieta twardo stąpająca po ziemi, z umysłem ścisłym i błyskotliwym poczuciem logiki. Zadziwia wszystkich swoją dokładnością i pamięcią – zwłaszcza gdy z zapałem rozwiązuje krzyżówki, które dla wielu byłyby zbyt trudne. Liczby, słowa, zasady – wszystko ma dla niej swój porządek i sens.

Choć z natury jest osobą cichą i nie szukającą rozgłosu, w jej codzienności kryje się wiele ciepła i wrażliwości. Lubi dobre seriale, śpiewa, rysuje i koloruje, choć sama z uśmiechem twierdzi, że „nie ma talentu”. W rzeczywistości ma po prostu w sobie dużo pokory – i może właśnie dzięki temu jej twórczość jest tak szczera i prawdziwa.

Początkowo nie lubiła być fotografowana – zawsze gdzieś umykała, odwracała głowę, unikała obiektywu. A jednak pewnego dnia odważyła się stanąć przed aparatem, zapozowała z naturalną gracją i spokojem… i zachwyciła wszystkich. Nie pozowała jak modelka, nie uśmiechała się do obiektywu – siedziała lekko bokiem, jakby chciała pozostać w cieniu. A mimo to – albo właśnie dzięki temu – fotografia emanuje niezwykłym ciepłem i prawdą. Zdjęcie, które powstało, okazało się wyjątkowe – pełne światła, prawdy i kobiecego ciepła. Tak właśnie, trochę nieśmiało, ale z klasą i wdziękiem, Pani Teresa wkroczyła do świata sztuki fotograficznej.

Jej fotografia to nie tylko obraz – to symbol odwagi i piękna ukrytego w prostocie. Bo choć Pani Teresa sama w siebie wątpi, wszyscy wokół widzą w niej dowód na to, że talent nie zawsze krzyczy – czasem po prostu uśmiecha się cicho do obiektywu.