Szczegóły - PFRON

Treningi

Codziennie po pracy trenuje godzinę, jeżdżąc między tirami na rowerze poziomym po trasie do Suwałk. Przed zawodami trening trwa półtorej godziny i dłużej. Czasem jest bardzo zmęczona. Chciałaby usiąść przed telewizorem i zwyczajnie wypocząć. Nie robi tego. Wsiada na rower i jedzie. Pokonuje 25 kilometrów. To jej zdaniem nie jest dużo. Ale Warmia i Mazury mają górzyste tereny i przez to jest trudniej. Jak wieje silny wiatr i jest pod górę, to rower stoi w miejscu.

- Ale mam za to kondycję – komentuje z uśmiechem pani Kasia.

Codzienność

Pani Kasia ma swój dom z ogródkiem. I całe szczęście, bo rower treningowy stoi na podwórzu i nie trzeba go znosić z piwnicy. To daje jej samodzielność. Na wsi nie ma też takiego ruchu samochodowego.

- Na samym początku, ludzie krzyczeli do mnie, że życie mi nie miłe. Stukali się w głowę. To było niemiłe. Teraz się już przyzwyczaili. Przy rowerze mam lusterko, w którym obserwuje tył drogi. Nie zakładam słuchawek, żeby słyszeć warkot silnika nadjeżdżającego auta. Nauczyłam się rozpoznawać z jaką prędkością jedzie kierowca. Jest to niebezpieczne, ale ja muszę się ruszać. To daje mi endorfiny. Daje mi to wolność. Za kierownicą nie czuję ograniczeń – opowiada srebrna medalistka w parakolarstwie szosowym.

Dom i praca

Dom mąż dostosował do pani Kasi. Dzieci, dwóch synów, 10-letni i 5 letni nie znają innej mamy, jak tylko tej związanej z wózkiem. Pomagają jej przytrzymać wózek kiedy przesiada się z roweru. Ma w nich wsparcie, ale i towarzyszy wypraw krajoznawczych. Pani Katarzyna stara się wieść normalne życie. Spełnia się zawodowo, pracując w Urzędzie Gminy w Giżycku. Jej koledzy z pracy bardzo jej kibicują podczas zawodów. Chwalą się jej sukcesami na portalu społecznościowym gminy. Piszą o niej „nasza Kaśka” – i to jest bardzo miłe.

Początek

W 2011 roku  pani Kasia miała wypadek samochodowy. W szpitalu odwiedził ją pan Bogdan Król z IKS Smok Orneta. To on zachęcił ją do kolarstwa. Do dziś jeździ w barwach IKS Smok Orneta.  To jeden z czołowych klubów sportowych, który wytrenował wielu Mistrzów Polski. A tak ta chwila zapadła w pamięć panu Bogdanowi.

- Pojechałem do Ełku wspólnie ze znajomym Kasi. Zobaczyłem jak przesiada się z łóżka na wózek, świeżo po wypadku. Zrobiła to dosyć sprawnie. Zobaczyłem silną kobietę. Zaświeciły jej się oczy na moją propozycję dołączenia do klubu. Dostała rower i zaczęła trenować. To ciężka praca. Nie wszyscy podołają. Lepsze wyniki pewnie osiągnęłaby z nowym wózkiem, z pełną elektryką, ale one kosztują w cenie dobrego samochodu. Na to, na razie, nie ma szans.

Osiągnięcia

Pani Kasia jest tegoroczną dwukrotną srebrną medalistką w parakolarstwie szosowym. Tytuł wicemistrzyni zdobyła za jazdę indywidualną na czas oraz za start wspólny. W lipcu zdobyła też pierwsze miejsce w Biegu świętego Dominika w Gdańsku. Ma na swoim koncie około dwustu różnych medali. Nie jest tylko kolarką. Brała udział również w zawodach lekkoatletycznych, w rzucie oszczepem, biegach, a także zjeżdżała na nartach. Stanęła na drugim miejscu podium w Maratonie w Rzymie. Wygrała Bieg Piastowski. Memoriał Żylewicza w 2019 roku. Nie kategoryzuje wagi zawodów i zwycięstw, bo każde były wyjątkowe, inne. Uważa, że najważniejsze zawody, zwycięstwa są przed nią. Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów!    

Galeria zdjęć